Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 22 mei 2018

Met de trein door West-Europa (2)

Statenlid Rita Braam – van Valkengoed reisde met de trein door een deel van België, Frankrijk, Italië, Zwitserland en Duitsland. Hogesnelheidstreinen wisselde ze af met regionale boemeltjes. Wat viel haar op? En wat neemt ze mee voor haar woordvoerderschap regionale bereikbaarheid en openbaar vervoer in de Provinciale Staten van Gelderland. In een aantal delen doet ze verslag. In dit tweede deel vertelt ze over haar reis door Italië.

In Italië

We reizen voor de derde keer de grens over, op naar nationaal park Cinque Terra. Na Nederland-België, en België-Frankrijk (niet waarneembaar) en de doorkomst van station Monaco volgt de aankomst in Italië. Het is direct gezellig druk op het grensstation Ventimiglia. Van hieruit vertrekken volop treinen naar Frankrijk en verder Italië in. Een reserveringsautomaat voor de verplichte reserveringen van snelle intercitytreinen in Italië werkt prima. Goedkoop is het niet: 13 euro per persoon toeslag voor een reis van 2 uur. Een duidelijke uitleg in het Engels van de dame aan het loket voor onze eindbestemming in de stad maakt weer veel goed.

Langs de kust

De reis naar nationaal park Cinque terra verloopt via Genua en langs de rotskust, voor de helft door korte tunnels. Het spoor loopt vrijwel continu langs de Middellandse zee. Op de vlakkere delen na Genua kun je uitstappen op een willekeurig station aan zee met een smal strand. Daarna zie je de laars van Italië afbuigen en na enkele baaien en tunnels is daar dan de stop van het stadje Monterosso, idyllisch met zicht op de volledige baai met de 5 stadjes op de rotsen.

Manarola en de 5 Cinque Terra

Het is verbazingwekkend hoe de reguliere dienstregeling tussen Genua, Sestri Nevo en het zuidelijke La Spezia alle bezoekers van de 5 stadjes opvangt. De treinen voorzien in een enorme vraag door het autoluwe beleid en ook de ‘busboten’ varen over zee met passagiers. Een Amerikaans stel vond de wandeltocht te steil, nam de busboot retour en legde nog een laatste halte met de trein af. Japanse bezoekers reizen net als thuis in Tokio of Osaka massaal per trein. Ook verschillende Amerikaanse bezoekers reizen per trein door Europa, vanwege efficiency en comfort. Ook al zijn zij dat thuis in de US niet gewend om te doen vanwege het door hen benoemde ‘bad public system’.

Naar de grote steden

Het idee achter de Italiaanse dienstregeling is waarschijnlijk sociaal van aard. Het is goed mogelijk om de grote steden Florence en Rome met de intercity te bereiken. Alleen is de reistijd korter als je twee keer overstapt op een regionale lijn, zonder reservering of toeslag, maar met stopcontact en toilet met zeep en werkende handdroger. En dan is de regionale lijn rustiger en in het geval van Pisa naar Florence ook zonder tussenstops. Het spoor is bijzonder veilig aangelegd op de trajecten tussen de grote steden, meestal verdiept of verhoogd en waar het kan met geluidwerende aarden wallen.

De temperaturen lopen op, maar voor Italiaanse medereizigers is het nog lang geen zomer. De lange mouwen, de warme vesten en jasjes zijn nog overal te zien. Veel Amerikaanse medereizigers dragen trouw een zonnehoed.

Florence en Rome

De aankomst in Florence is indrukwekkend. Net als in Rome Termini. Beide prachtige, authentieke stations, mooi ingepast in de omgeving en met vele private aanbieders van treindiensten. De private aanbieders zijn niet zozeer sneller, maar meer op luxe gericht. De overheidsaanbieder Trenitalia is duidelijk uitgedaagd om bij te blijven. Daarnaast zijn er ook de nodige veiligheidsmaatregelen waaraan het gemakkelijk went. Vanuit Nederlands perspectief zijn de maatregelen fors, zoals toegangscontrole tot alle perrons. Maar als reiziger heb je er niet zoveel last van vanwege de efficiënte uitvoering. Het klinkt decadent, maar op één dag ontbijten in Manarola, uitvoerig lunchen in Florence en diner in Rome is dankzij de goede dienstverlening met altijd een zitplaats, heel makkelijk te doen.

Chaos en duurzaamheid

Onze Italiaanse gids wijst ons op het negatieve aspect dat de Italianen dagelijks ervaren, de chaos in hun eigen steden. We nemen enkele keren een bus om de overnachtingslocatie te bereiken, en ervaren de chaotische vrijdagavond spits. De uitstoot van zowel de bussen, de auto’s en de scooters is fors, net als de vele aanrijdingen. Het is onduidelijk of er al prikkels zijn voor vergroening, maar buiten een enkele trolleybus is er niets waarneembaar. Wel is Italië trots op de wedergeboorte van het witte gesteente van het Colosseum, na de jongste renovatie. Te zien is dat een groot deel van de stad is aangetast door het autogebruik. De vraag rijst of vergroening van vervoer kan samengaan met vermindering van de chaos. Die is groot in de Italiaans steden. De kakofonie van geluid, de vervuilende uitstoot en het drieste verkeersgedrag zorgt ervoor dat het in de steden een stuk minder comfortabel reizen is dan ertussen. Kan een combi van geschakelde auto’s en bussen, net als magneettreinen, niet inspireren?

Dit is het tweede deel van een serie. Het eerste deel is hier te lezen.

Thema

Mobiliteit en bereikbaarheid

Iedereen kan vlot reizen naar de plaats van bestemming, bijvoorbeeld via fietssnelwegen. En reis je met de trein, dan kun je ook naar het toilet.

Lees meer